Сав саарал зэгэл манан утаа татан мансуурна

Санаа сэтгэлэ чөтгөрт худалдаад мөнхий амгаланд гөлийнө

Үхдэл сүнс амь орж надад үлгэр шивнэж ярина

Үзвэр тоглолтын хуучин тасалбар шиг амьдрал хөвөрнө

Замын дундах цагаан гэгээ

Захдаа сарниж голдоо задарна

Зулайгаа ширлэх завсаргүй найз хуучин тамхины дууссан иш

Зуун жил хүлээхгүй явчихаад уушгийг минь үлдээчихгүй дээ

Бодолд шуураад л шуураад л жиргээд л

Бороо орсноо тэнэг юм шиг цас болж өвөлсөөд л

Эргүүтсэн болжмор шиг гуниг эргэлдэд л алаад л тарчлаад л тамлаад л

Энэ биенийхэ цусыг үзэж мансуураад л амталж тамшаалаад л.

Гуниг амтагдсан цай уугаад л

Гудамжаар утаа үлээж үүлэн дэр нисээд л

Би галзуурч байгаагаа тасралтгүй мэдрээд

Биеэр минь цахилгаан гүйдэл гүйж чамайг багалзуурдаж алаад л.

Нүд чинь цэхийн бүлт үсрэхийг харж таашаал авад л

Бүрэнхий болохоор орцонд чинь хутгатай орж хоолойг чинь хэржигнэхийг сонсож уянгалаад л

Зүрхээр тоглосон хүнийг зүрхийг нь сугалж хага базаад

Зүүгээр шивж халгайн дээр суулгаж аманд нь ЛООМ ЗООГООД л